انقد زیاد چیز برانوشتن دارم که... فعلا انباری زدم تو مغزم همونجا نگهشون میدارم شاید یه روزی درشون اوردم شایدم اتیششون زدم...

درد که گفتن ندارد کشیدن داردمی کشیمممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم مممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم ممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم ممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم مممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

پارت اول：پریساسال اول راهنمایی تو اردوی مدرسه رفیق فاب هم شدیم .پریسا دختری ساده مظلوم خجالتی ودارای دیگرخصوصیاتی که شامل این مدل از افردامیشه بود بایه صورت معمولی.... سال اول .دوم وسوم راهنمایی بهتربن سال های زندگیم بود که به جز پریسازهراوفایزه دوتااعضای دیگه گروه چهار نفرمون باعث شدن بهترین باشه.

زیر بار غم تو داشت کسی له می شد عشق بین همه برخاست به تحسین کردن کاظم بهمنی

حسی دارم شبیه به بادبادک هرچقدهم که بادش کنند بازم توخالی است. :-(

از بچگی معمولی خونده میشدم .... ازبزرگترین خصوصیتم گرفته تاچیزهای پیش پاافتاده ی زندگیم همه همه معمولی بودن اندیشه هام قد وزنم,صورتم ,لباسام ....یکم که بزرگتر شدم تصمیم گر فتم دیگه معمولی نباشم شروع کردم به تغییر دادن خودم به ذهنم به قیافم به لباسم به برخوردم بادیگران .....اما هروقت فک کردم به نقطه

ادم گاهی وقتها گیر چه چراهایی میفته.... منکه میدونستم میگه نه چرا بهش گفتم!!!!؟؟؟ + تاریخ چهارشنبه سیزدهم بهمن ۱۳۹۵ ساعت 0:8 نویسنده خنیاگر |

خواستن همیشه توانستن نیست من تو را می خواستم، توانستم؟ لب داشتم بوسه خواستم، توانستم؟ دست داشتم، آغوش توانستم؟ گاهی خواستن توان ندارد زورش به رفتن، نبودن، نیست شدن نمی رسد که نمی رسد! من ساده می گویم اگر چشم هایت مرا می پسندید کارهای عجیب می کرد دیوانگی های عجیب و غریب چیز زیادی نمی خواستم فقط سر

می دونم نمیشه حالا هرچقدرم که زور بزنم هرچقدرم خیال بافی کنم هرچقدرم که خدارا قسم بدم وحافظ بخونم وقتی نخاد بشه خب نمیشه دیگه .....

همه چیز بروفق مراد اما حالم خیلی خوب نیستمی ترسم.... از خودم از اون از سرنوشت میخام بهش بگم بگم دیگه نمیتونم همینطوری ادامه بدم یابمونه یابره... چند هفته است که دارم باخودم کلنجار میرم اینارابهش بگم اما نمیتونم.. کاش خودش میومد یه چیزی می گفت غیراز حرفای روزمره....

آنکه میگوید دوستت میدارم،خنیاگر غمگینی استکه آوازش را از دست داده است.ای کاش عشق رازبان سخن بود!هزار کاکلی شاددر چشمان توست،هزار قناری خاموشدر گلوی من. آنکه میگوید دوستت میدارم،دل اندوهگین شبی استکه مهتابش را میجوید.هزار آفتاب خندان در خرام توست،هزار ستاره گریان در تمنای من.عشق راای کاش زبان سخن بود...

به یک عدد زبان جهت گفتن یه کلام حرف حساب